ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ, 14/6/2005 ΑΘΗΝΑ
Στην έκθεση ζωγραφικής και κατασκευών του Βασίλη Καρακατσάνη, που θα εγκαινιαστεί την Τρίτη 14 Ιουνίου 2005, στη Αίθουσα Τέχνης "ΑΣΤΡΟΛΑΒΟΣ artlife" (Ηροδότου 11, Κολωνάκι, τηλ: 210 7221200, 4, fax: 210 7221304, www.astrolavos.gr, ώρες λειτουργίας: Δευτέρα, Τετάρτη, Σάββατο: 11.00-15.00. Τρίτη, Πέμπτη, Παρασκευή: 11.00-20.30), εκφράζονται, μέσω μιας εικαστικής γλώσσας, το θεματογραφικό περιεχόμενο της οποίας, αποτελείται από σύμβολα της καταναλωτικής κοινωνίας, κάποιες βασικές συνιστώσες και άξονες της Ποπ-αρτ, όπου καταγράφεται το αστικό περιβάλλον και το συντακτικό του.
Αρπάζοντας και αναπαράγοντας, μέσω του προσωπικού του υφολογικού ιδιώματος τα στοιχεία ή τη συμβολική της σύγχρονης αστικής κουλτούρας, ο καλλιτέχνης έρχεται σε ένα είδος φετιχιστικής επαφής με το κάθε αντικείμενο-μοντέλο του. Τα λιτά, μονοχρωματικά, λευκά ή ουδέτερα, φόντα των έργων, αναδεικνύουν τη φωτεινότητα και την πολυχρωμία των "objects", που κυριαρχούν στο κέντρο της κάθε εικόνας με τις έντονες φλούο αποχρώσεις τους.
Η λεπτομερής απόδοση της ματιέρας του κάθε υλικού που απαρτίζει τα αντικείμενα αυτά, είτε πρόκειται για το ξύλο, είτε για το ύφασμα, γίνεται με έναν τρόπο μυσταγωγικό, αλλά όχι φωτογραφικά ρεαλιστικό. Οι υφές των υλικών αναδεικνύουν την ουσία τους περισσότερο – τη ζεστασιά του καλοδουλεμένου τορναριστού ξύλου ή την μαλακή υφή του υφάσματος. Η χρωματική του γκάμα, αν και αφορά αντικείμενα εντελώς σύγχρονα, έχει έντονες τις επιρροές του τόπου καταγωγής του καλλιτέχνη. Τα μπλε και τα γαλάζια των υφασμάτων, θυμίζουν το μπλε και γαλάζιο της ελληνικής θάλασσας και του ουρανού. Οι ζεστοί πορτοκαλοκίτρινοι και καφέ γαιώδεις τόνοι του ξύλου, ακτινοβολούν τη θέρμη του ήλιου και της ελληνικής γης. Αντίθετα, τα περίτεχνα παιχνίδια στα σχέδια των υφασμάτων στις πολυθρόνες, τα ρούχα και τα υπόλοιπα αντικείμενα, καθώς και η μορφοπλαστική τους απεικόνιση, φέρουν έντονα το χαρακτήρα της ευρωπαϊκής κουλτούρας και μόδας των μέσων του 20ου αιώνα, καθώς και κάποια στοιχεία δηλωτικά του ύφους και της αισθητικής προηγούμενων αιώνων, όπως για παράδειγμα, οι καρέκλες τύπου Louis XV. Φανερές επίσης είναι και οι επιρροές του Ευρωπαϊκού κινήματος του Σουρρεαλισμού, αναφορικά με τον τρόπο που ο καλλιτέχνης απομονώνει τα διαφορετικά αντικείμενα μπροστά από το λιτό μονοχρωματικό τους φόντο και τα αποδίδει αποσπασματικά, να αιωρούνται, αποκομμένα από οποιοδήποτε συντακτικό στοιχείο περιβαλλοντικού χώρου.
Η έντονη γεωμετρία στα καρό και τα μικροσκοπικά πικέ σχεδιάκια των φορεμάτων , ομπρελών , τραπεζομάντιλων, αλλά και των υφασμάτων που καλύπτουν καρέκλες και πολυθρόνες, αναδύονται με τόσο εξονυχιστικά καλλιγραφικό τρόπο, που θυμίζουν δειγματολογικό κατάλογο για σύγχρονες ταπετσαρίες και υφάσματα. Η επιμονή – εμμονή του καλλιτέχνη, ως προς την απόδοση της υφής του υφάσματος, του ξύλου και γενικότερα του σχεδίου των αντικειμένων, δεν μπορεί παρά να αναγνωριστεί ως συστατικό στοιχείο μιας μεταμοντέρνας αντίληψης για την Ποπ-αρτ, όπου ο ποπ χαρακτήρας, συνδέεται με το ζωγραφικό κίνημα του Νέου Ρεαλισμού. Τελικά, μέσω της παραπάνω προσέγγισης τους και ελλείψει των ανθρώπινων μορφών από τη συγκεκριμένη ενότητα έργων του καλλιτέχνη, τα αντικείμενα ανάγονται σε στοιχεία - φετίχ και μέσα από μια εικαστική – μεταφορική προσέγγιση, υποκειμενικοποιούνται. Η σχέση του ανθρώπου με τα υλικά αυτά αντικείμενα, αν και δεν αναπαρίσταται στον καμβά, είναι αρκετά εύγλωττη σε ένα δεύτερο – εννοιολογικό – επίπεδο των έργων. Με διακριτή ειρωνεία προσεγγίζεται η σχέση της ανθρώπινης ύπαρξης με τα πάθη και τις καταναλωτικές της αναγκαιότητες. Τί έχουν να πουν τα ρούχα που φοράμε ή τα αντικείμενα που έχουμε στο σπίτι μας για την προσωπική μας ταυτότητα, το χαρακτήρα και τις ιδιαιτερότητες μας; Ο Καρακατσάνης φέρνοντας τα στοιχεία αυτά στο πρώτο επίπεδο, είτε μέσα από τους καμβάδες του, είτε μέσα από τις αντίστοιχης θεματογραφίας κατασκευές του, θέτει με καίριο τρόπο και ζωγραφική γλώσσα τα παραπάνω ερωτήματα, σε σχέση με την αστική αντίληψη και τις συνειδητές ή τις υποσυνείδητες επιθυμίες του ανθρώπου.

PRESS RELEASE, 14/6/2005 ATHENS
In Vassilis Karakatsanis exhibition, that will be inaugurated on Tuesday the 14th of June at "ASTROLAVOS artlife" Art Gallery (11 Irodotou str, Kolonaki, tel: 210 7221200, 4, fax: 210 7221304, www.astrolavos.gr, opening hours: Monday, Wednesday, Saturday: 11.00-15.00, Tuesday, Thursday, Friday: 11.00-20.30), some basic components and axes of Pop Art are expressed through an artistic language, whose thematic content consists of symbols of the consumer society, where the urban environment and its syntactic is registered.
Catching and reproducing, through his personal stylistic idiom, the elements of modern urban culture, the artist comes to a fetishist ‘Urban Materials’ | ‘Αστικά Υλικά’ contact with each of his object-model. The simple, monochromatic, white or neutral motives of his works bring out the brightness and polychrome of the "objects" that dominate in the canter of each picture with their intense shades.
The matiera of each material, that composes these objects, whether it is wood, or textile, is explicitly attributed in a mystic, but not photographically realistic way. The materials' textures bring out their substance - the warmth of fine-crafted turning wood or the soft texture of the textile. The chromatic range of the artist, even though it concerns modern "objects", has intense influences from his place of origin. The blue and light blue colours of textiles remind of the blue and azure Greek sea and sky. The warm orange-yellow and brown earthy tones of wood irradiate the warmth of sun and Greek land. On the contrary, the elaborate drawings on the textiles of the armchairs, the clothes and the rest objects, as well as their morph plastic depiction, have the character of the European culture and fashion of the middle of 20th century, as well as certain elements that declare the style and aesthetics of previous centuries, as for example the chairs of Louis XV type. Furthermore the influences of the European movement of Surrealism are obvious, in regard to the way that the artist isolates the different objects in front of the austere monochromatic motive and presents them hanging, abstract from any syntactic element of the environmental space.
The intense geometry of the check designs of dresses, umbrellas, tablecloths and textiles that cover chairs and armchairs, are presented in such a calligraphic way, that remind sample book for modern wallpapers and textiles. The artist’s persistence-subsistence for the attribution of the texture of textile, wood and generally the design of objects is recognized as a constitutive element of a post modern perception of Pop Art, where the pop character is connected with the art movement of New Realism. Finally through the approach above and failing human forms from the specific unit of the artist's work, the objects are reduced to fetish elements and through an artistic metaphorical approach, they obtain personality. The relation between human and these material objects, even if it is not represented on canvas, is eloquent in a second conceptual level. Furthermore the relation between human existence and the passions and the consuming necessities is approached with distinguishable irony. What do the clothes that we wear or the objects that we have in our houses have to tell about our personal identity, character and particularities? Karakatsanis brings these elements in a first level, either through his canvases or through his constructions and so he places with a vital way and a painting language the above questions, concerning the urban perception and the conscious or subconscious wishes of person.